نگاه
ببین، خودت بهتر از من میدونی. چشمات را با چسب سنگ، چسب قطرهای، چسب خیلی چسب، چسبوندی به دوربینت. همه چیز دوربینت را خودت تنظیم کردی. حتی توی خواب هم چشمات پشت دوربینته. منم که روبروت ایستادم دوربین خودمو دارم. دوربینی که خودم تنظیمش کردم. از پشت همین دوربین همه چیز را میبینم. حالا که پای دوربین خودساخته مطرحه، چرا باید انتظار داشته باشم که تو منو بفهمی؟ چه انتظاری داری که تو را بفهمم؟ اگه همدیگه را نمیفهمیم فکر کنم بد نباشه سری به دوربینامون بزنیم. تنظیمشون کنیم. اگه چیزیشو نداریم از همدیگه بگیریم. باور کن دوربینا خوشحال میشن تکهای ناشناس بهشون اضافه بشه.
3 مرداد 95
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت 22:52 توسط ریحانه جعفری
|
کــــوچــــــه نــــــــــــادری را دوســــت دارم